Za nocą noc

 

 

Za nocą noc za czernią gwiazd

Koźlęce rosną rogi

Pod lasem las pod płaszczem miast

Dziewczęce leżą zwłoki

 

Czarny jak kler wdzięczny jak paw

Zadziera czoło dumne

Z klepsydry rad wysypie piach

By przykryć pustą trumnę

 

Skrzypi wśród drzew gnije wśród traw

I uśmiech ma szeroki

Gra w kości sam gdzie słodki staw

Młodzieńców silnych topi

 

Gdy wejdziesz raz na jego ślad

Odnajdzie Cię bez trudu

Zapomnisz wtem kwitnący sad

Nie płacąc nigdy długu

 

Bo licho to żywi się tym

Co każdy ma w naturze

Płonie jak krzew cuchnie jak dym

Gdy zrywa z Ciebie duszę

 

Krzysztof Sroka (on/jego)

Szef sekcji Facebooka

Studiuje twórcze pisanie i marketing wydawniczy. Z wykształcenia dziennikarz. Interesuje się komunikacją, marketingiem, a przede wszystkim – pisaniem. W „Szpolu” pisze, zajmuje się stroną internetową i Facebookiem. Wolny czas oddaje kotom i fotografii.